Burası Fatih... İstanbul’un gerçek kalbi, tarihin üzerine kurulduğu o kadim ilçe

Ve tam şu an önünden geçtiğimiz yer, Saraçhane Meydanı. Bir yanda İstanbul’u yöneten iradenin merkezi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi ana binası; hemen karşısında ise on yıllardır bu şehrin bisiklet kültürünü sessizce sırtlayan Haşim İşcan Geçidi, nam-ı diğer "Bisikletçiler Çarşısı." Burası aslında trajikomik bir ironinin merkez üssü. Belediye pencerelerinden aşağı baktığınızda göreceğiniz ilk şey bisikletler; ama sokağa çıktığınızda göreceğiniz tek şey metal yığınları. Yıllardır söylüyoruz, yıllardır yazıyoruz: "Tarihi Yarımada’yı kurtarın, bisikletli ulaşımı geliştirin, yaya haklarını koruyun." Elinizin altında koca bir bisikletçiler çarşısı dururken, bu şehrin sokaklarını hala otomobillere teslim etmek bir yönetim değil, bir tercihtir. İstanbul’da bisiklet sürmek zor değil; asıl zor olan, bu vizyonsuzluğun içinde hayatta kalmaya çalışmak. Özellikle Fatih gibi her sokağı bir açık hava müzesi olan bir bölgede, bisikletli ulaşım artık bir "alternatif" değil, bir zorunluluktur. Bu kadim topraklar, bu kadar özel araç kalabalığını, bu gürültüyü ve bu kibri artık daha fazla kaldıramıyor. Artık gerçekleri konuşalım: Asıl sorun trafik değil, asıl sorun "özel otomobillerdir." Herkesin birer özel araç almaya, o bir buçuk tonluk metal yığınlarını her sabah sokağa salmaya ve işi bitince sokağın ortasına bırakıp yollarımızı tıkamaya hakkı yok. "Benim param var, istersem alırım" mantığı, toplumsal bir körlüktür. Senin paran, benim yaşam alanımı gasp etme hakkını sana vermez. Eğer özel aracınla kendine bir konfor alanı yaratacaksan, o koca metali koyacak yerini de kendin ayarlayacaksın. Kimsenin kamusal alanı, senin şahsi otoparkın değildir! Sokaklarda gördüğümüz her bir araçta genelde tek bir kişi var. Bir kişiyi yüz metrelik bir mesafeye götürmek için devasa bir alanı işgal eden, havayı kirleten ve şehri kilitleyen bir sistemden bahsediyoruz. Oysa bir bisiklet, tam olarak bir insan kadar yer kaplar. Sık sık "Fatih sokakları çok dar" yalanını duyuyoruz. Hayır, Fatih sokakları dar değil; insan geçişi için gayet genişler. Ama o sokaklara karşılıklı, hatta çift sıra araba park ettiğinizde, geriye sadece kaos kalıyor. Bu, bir ulaşım biçimi değil; bu bir "özel araç terörüdür." Sokakların gerçek sahipleri olan yayaların, çocukların ve bisikletlilerin hakları, metal kutuların altına gömülmüş durumda. Bu terörü bitirmenin yolu belli: Toplu taşımaya ağırlık vermek ve ara sokakları özel araç istilasından temizlemek. Şehir bizim, sokaklar hepimizin. Bu karmaşanın içinde kaybolmak zorunda değilsiniz. Bisikletle trafikte güvenle yol almanın, şehri yeniden keşfetmenin ve o sahte konfor duvarlarını yıkmanın bir yolu var. Biz, bu yolları sadece sürmek için değil, geri almak için arşınlıyoruz. Bisikletli ulaşımın bir parçası olmak, özgürleşmek ve güvenli sürüş teknikleriyle bu kaosun içinde süzülmek için eğitimlerimize katılın. Sadece fiziksel bir gelişim değil, bir zihniyet devrimi için sizi turlarımıza bekliyoruz. Korkuyu ve mazeretleri o metal kutularda bırakın. İnisiyatifi ele alın ve pedalın gücüne güvenin. İstanbul’un kalbinde, tarihin içinde, yeni bir hikayeye bizimle başlayın. Ayrıntılar ve başvuru: www.bisikletinisiyatifi.com