1. Dünya Savaşı’nın En Tehlikeli Birliği

Bu, 1. Dünya Savaşı’nın en tehlikeli birliği olabilir. Alman hücum kıtaları, cepheyi yarmak için seçilen en iyi askerlerden oluşuyordu. El bombaları, alev makineleri, hafif makineli tüfekler ve havanlarla donatılıyor; düşman daha tepki veremeden sipere girmek için eğitiliyorlardı. Ama bu görev, çoğu zaman büyük bir onurdan çok, hayatta kalması çok zor bir sorumluluktu. Önce insansız bölgeyi geçiyor, ardından savunmanın en güçlü noktalarına doğrudan saldırıyorlardı. Hattı yardıktan sonra durmaları değil, daha derine sızmaları bekleniyordu. Bu yüzden sık sık kendi birliklerinden kopuyor, düşman hattının içinde yalnız kalıyorlardı. Geri çekilme garantileri yoktu. Saldırı yavaşlarsa, destek gelene kadar bulundukları yerde tutunmak zorundaydılar. Almanya, en iyi askerlerini bu zorlu saldırılarda tekrar tekrar kullandı. Sonunda hücum kıtası olmak, madalyadan çok ağır bedeli olan bir göreve dönüştü.