همای سعادت توهم یا واقعیت؟ لاشه‌خواری که نماد سعادتمندی شد

لاشه‌خواری که نماد سعادتمندی شد هما نه در تخت‌جمشید حضور دارد و نه در اوستا. این پرنده که اتفاقاً کمیاب هم نیست، همچنان برای ایرانیان نماد خوشبختی محسوب می‌شود  آنچه در سرستون‌های هخامنشی وجود دارد، شیردال است که ارتباطی با هما ندارد  همچنین همایی که در اوستا آمده، درواقع نام یک فرد و دختر گشتاسب پادشاه کیانی است نه نام یک پرنده پرندهٔ «هما» که در فرهنگ ایران نماد سعادت و خوشبختی است، همین چندروز پیش شبکه‌های مجازی را قرق کرد. تصاویر و فیلم‌هایی از دیده‌شدن هما در منطقهٔ البرز دست‌به‌دست شد که گویی دیده‌شدن این پرنده موضوع عجیبی است هما در‌واقع نام یک پرنده از راستهٔ عقاب‌شکلان و خانوادهٔ قوش‌هاست؛ پرنده‌ای لاشه‌خوار که معمولا از گوشت و استخوان لاشه‌های تازه تغذیه می‌کند و استخوان‌های کوچک را می‌بلعد و استخوان‌های بزرگ را برای به‌دست آوردن مغز استخوان، یا از ارتفاع رها می‌کند یا آنکه با منقار می‌شکند. برخلاف گفته‌ها، این پرنده، پرندهٔ کمیاب و عجیبی نیست، هرچند به‌طور طبیعی جمعیت کمی دارد. زندگی این پرنده در ارتفاعی بین ۳۰۰ تا ۴۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریاست و معمولاً لانه‌سازی در پرتگاه‌ها و صخره‌های دور از دسترس را ترجیح می‌دهد. پس طبیعی است که هما در ترددهای عادی و روزانه به چشم شهروندان نیاید و کمتر دیده شود.