Aden kanka 🩷

bilinen zamanın başlangıcında, kötülük ve acının hüküm sürdüğü bir ülkede, çok güzel ve bilge bir tanrıça yaşardı. adı Gece’ydi. korkulurdu Gece’den çünkü çok gizemliydi. kimse bir kötülüğünü görmemişti ama rivayet bu ya; o isterse insanları uyutabilir, hatta öldürebilirdi! zamanı geldiğinde Gece, tabi ki karanlığın tanrısıyla evlendi. bu iki tanrının aşkından doğan çocuklar öyle güzel öyle güzeldi ki; birine Gün diğerine Işık adını verdiler. Gün annesinin zıttıydı, bu yüzden hep kovaladılar birbirlerini. annesi her yeri karanlıkla kaplarken, Gün bu örtüyü nazikçe alırdı insanların üstünden. onları böyle görmekten üzülen Işık, güneş’i ay’a yansıttı. böylece ay geceyi aydınlatmayı başardı, görünür oldu gölgeler ve suretleri. ne Gece kötü biriydi ne de Gün eksiksiz. ay karanlığı silerken anladı insanoğlu, korku gereksiz.. her şey tamamlıyordu birbirini, kötülük yokken iyilik, karanlık olmadan aydınlık görünmüyordu. şimdi alıştık zamanın akışına, gün ve gecenin hızlıca kaçışına. unutmayın, karanlıkta bile bilgelik ve güzellik vardı; ışıktaydı zıtlık ve sabırsızlık. denge varsa ruhunuzda bu masaldan gerçeğe uyanırsınız, denge yoksa unutun ay’ı da aydınlığı da. 🩷🩵🩷🩵🩷🩵🩷🩵🩷🩵🩷🩵🩷🩵🩷🩵 At the beginning of known time, in a country where evil and pain reigned, there lived a very beautiful and wise goddess. His name was the night. Night was feared because it was very mysterious. No one had seen anything bad, but this is the rumor; He could put people to sleep or even kill them if he wanted! When the time came, Night of course married the god of darkness. The children born from the love of these two gods were so beautiful and beautiful; They called one Day and the other Light. The Day was the opposite of her mother, so they always chased each other. While his mother was covering everything with darkness, the day would gently take this cover away from people. The Light, who was saddened to see them like this, reflected the sun into the moon. Thus, the moon managed to illuminate the night, and the shadows and their images became visible. The Night was neither evil nor the Day perfect. As the moon erased the darkness, human beings understood that fear was unnecessary. Everything complemented each other. There was no good without evil, and no light without darkness. Now we are used to the flow of time, the rapid escape of day and night. remember, even in the darkness there was wisdom and beauty; There was contrast and impatience in the light. If there is balance in your soul, you will wake up from this fairy tale to reality. If there is no balance, forget the moon and the light.