دیوید لینچ؛ فیلم‌ساز یا نابغه؟

درگذشت “دیوید لینچ” آن‌هم در روزگاری که مناسبات سراسر تجاری صنعت سرگرمی و همین‌طور شبکه‌های اجتماعی، به سختی مجال رشد استعدادهای ناب و تثبیت شدن هنرمندان مستقل و بی‌پروا را می‌دهند؛ افسوس و اندوه بزرگی برای سینما و مشتاقانش بود. لینچ فیلم‌سازی معمولی نبود که به سادگی شبیهش پیدا شود. شاید یک نابغه. هنرمندی تمام عیار و شش دانگ که بی‌گمان از وزنه‌های بزرگ سینمای آمریکا و جهان بود. مواجهه با آثار او برای سینما دوستان پیوسته همراه با شگفتی‌ست. فیلم‌های او با به چالش کشیدن آگاهی مخاطب، شعور بیننده را گسترش می‌دهند و نگاهش را دستخوش تغییر می‌سازند. برخی از فیلم‌های او مثل بسیاری از آثار هنری ممتاز، آسان‌فهم نیستند و از تفسیر گریزانند! سورئالیسم ناب او و جهان منحصر به فرد آثارش برای هر هنرمندی می‌تواند منبع الهام و آموختن باشد. سریال “تویین‌پیکس”، “مرد فیل‌نما”، “جاده مالهلند”، ذاتا وحشی”، “داستان استریت”، “مخمل آبی”… فرقی نمی‌کند که لینچ در چه ژانر و چه سبکی کار کند، نگاه ویژه، ذهن خلاق و طبع حساس و دقیق او، هر اثری را به تابلویی یگانه و منحصر به فرد بدل می‌کند، مثل “بتهوون”، مانند هنرمندان بزرگ تاریخ. به بهانه‌ی فقدان دریغ‌انگیزش در این ویدیوی کانال “فیلمپاد”، نگاه کوتاهی به بخشی از ظرائف آثار و اهمیت کارهای او انداخته‌ام. از سورئالیسم در بافتار فیلم‌های او حرف زدم، از تفاوت “زمان مرده” در کارهای او با آثار دیگر فیلم‌سازان بزرگ دنیا. بیش‌تر به توصیف سینمای او پرداختم تا شاید برای کسانی که احیانا چندان با کارهای او آشنا نباشند، انگیزه‌ای برای دیدن فیلم‌هایش شود و مفید واقع شود. امید که تا آخر ببینید. 00:00 پیش‌گفتار 01:32 فیلم به مثابه هنر 02:26 دنیای لینچی 03:37 غریب اما باورپذیر 07:50 شکاف در تخیل 10:05 فضاسازی 11:50 سورئالیسم 12:40 زمانِ مرده 14:55 لینچ و زمان مرده 17:57 عواطف و احساسات 20:56 کوتاه و کامل 22:15 نادانی و لذت کشف 24:56 تشخص و اصالت 26:24 جایگاه دیوید لینچ #دیوید_لینچ #تویین_پیکس #جاده_مالهلند #وحید_بهروزیان #فیلمپاد #filmpod #davidlynch