2- Mührün Gücü!

Her köşesinde karmaşanın yankılandığı bir şehirde sessizce bir adam belirdi. Ne arkasında bir ordu vardı ne de elinde bir silah. Ama onun gelişiyle birden sokaklar sustu. Kalabalıklar irkildi. Bir işaretiyle yüzlerce adım, aynı yöne döndü. Herkes onun dediğini yaptı. Gürültü kesildi. Kiminin eli titredi, kiminin dili tutuldu. Ama içlerinden biri —belki de en cesuru— dayanamadı. Ve karşısına dikildi ve dediki: “Sen de kimsin? Ne kudretin var ki bu kadar kişiyi susturuyorsun? Hangi kuvvetle konuşuyorsun böyle?” Adam durdu. Bir şey söylemeden, sadece yakasını gösterdi. Gömleğinin üzerinde, sessiz ama kudretli bir mühür parlıyordu. Ve sükûnetle konuştu: “Ben kendi adıma konuşmuyorum… “Devlet adına Sultanın namına hareket ediyorum.”dedi. Evet onun adımları kendi adımı değildi. Sözleri bir ferdin değil, bir saltanatın yankısıydı. Ve bu isimle yürüyen bir adam, hiçbir şeyden korkmaz ve çekinmez. Çünkü o bilir ki “Ben yalnız değilim. Ben bir ismin gölgesindeyim. O isimle yürüyen, fırtınalara karşı bile dimdik durur. Çünkü onun arkasında dağlar yürür, ordular fısıldar.” Ve artık herkes anlamıştı. Adam değil, isim konuşuyordu. Ses değil, mühür hükmediyordu. Onun için kendi kuvvetinin çok üzerinde işleri yapabiliyordu. İşte kâinat da böyleydi. Dinlemesini bilenler için her şey konuşuyordu aslında.