KADINLIK BİTTİ!

“Güçlü kadın” olmak ile sürekli sert, maskülen ve savaş modunda yaşamak aynı şey değildir. Modern dünyanın kadınlara yıllardır fısıldadığı bir cümle var: “Kimseye ihtiyaç duyma. Tek başına ayakta kal. Sert ol. Güçlü görün.” Başta özgürlük gibi görünen bu söylem, zamanla birçok kadını fark etmeden sürekli tetikte yaşayan bir “hayatta kalma karakterine” dönüştürdü. Bugün birçok kadın farkında olmadan zarafetini değil savunma mekanizmasını taşıyor. Sürekli acele eden, sürekli kontrol etmeye çalışan, sürekli rekabet eden bir enerji… Kot pantolonun ya da spor ayakkabının kendisi mesele değil elbette. Ama beden dili, tavır, enerji ve ruh haliyle birleştiğinde ortaya bazen “kadınlığını yaşamayı unutmuş” bir profil çıkabiliyor. Sanki hayatın içinde sürekli mücadele eden bir “dayı modu” aktif kalıyor. Oysa dişil enerji; sadece makyaj yapmak, topuklu giymek ya da dış görünüş değildir. Dişil enerji; yumuşaklık, zarafet, alıcılık, estetik, sezgi, akış ve hissedebilme kapasitesidir. Bir ortamın ruhunu değiştirebilen o ince etki… Bir erkeği bağırmadan etkileyebilen o doğal çekim… Ve en önemlisi: Bu enerji sonradan üretilen yapay bir karakter değildir. Her kadının içinde zaten vardır. Sadece yıllarca bastırıldığı için unutulmuştur. Kadın, sürekli “güçlü görünmek” zorunda hissetmediğinde… Sürekli savaşmayı bıraktığında… Tekrar kendi doğasına yaklaşmaya başlar. Çünkü gerçek dişil enerji, rol yapmak değil; özüne geri dönebilmektir