Zeytin tuzakları bizim için pratik çözüm oldu.

Zeytin sineği *Bactrocera oleae*’nin mücadelesinde kitlesel tuzaklama için kullanım **Zeytin sineği**, *Bactrocera (önceden Dacus) oleae* Rossi (Diptera: Tephritidae), Akdeniz bölgesi, kuzey, güney ve doğu Afrika, Hindistan ve Batı Asya'daki zeytin ağacının ana önemli zararlısıdır. Erginler ilkbahar boyunca uçmaya başlar; bu bireyler toprakta gömülü olarak kışlayan pupalardan gelir. Cinsel olgunluğa ulaştıktan sonra çiftleşme gerçekleşir ve ardından yumurta bırakılır. Dişiler genellikle meyve başına bir yumurta bırakır, ancak yüksek popülasyon seviyelerinde meyve başına birden fazla delik olabilir. Meyveler yeterli büyüklüğe ulaştığında yumurtlama gerçekleştirilir. Yumurta bırakımından üç ila on gün sonra, hava koşullarına bağlı olarak larvalar çıkar ve zeytin etiyle beslenmeye başlar. Larvalar belirli bir boyuta ulaştığında, genellikle meyve içinde pupa olmaya başlar, son nesil hariç (toprağa gömülür). Bu pupalar, ertesi yıl ortaya çıkan ilk erginlerin kökenidir. Genellikle iklime bağlı olarak yılda üç nesil vardır. Zarar başlangıçta larvalar tarafından oluşturulur ve meyvenin boyutunu, olgunluğunu, görünümünü ve ürün verimini etkileyen doğrudan zarar veya dolaylı zarar olabilir. Dolaylı zararlar, meyvenin kalitesini etkileyen ve yağı asitleştiren mantar ve bakterilerin ikincil istilasından kaynaklanır. **KONTROL YÖNETİMİ** Zeytin sineği mücadelesi büyük ölçüde, erginlerin uzaklaştırılması ve bunun sonucunda yumurta bırakmanın azaltılmasını içeren önleyici yöntemlere odaklanır. Günümüzde, önleyici yöntemler olarak genellikle kitlesel tuzaklama veya kültürel önlemler kullanılmaktadır. Bu önlemler arasında, özellikle düşük ile orta zararlı baskısı olan alanlarda kitlesel tuzaklama önemli bir rol oynar. Popülasyon çok yüksek olduğunda ve önceki yöntemler yeterli olmadığında, ek kimyasal uygulamalar yapılır.