BAK, BU BENİM BABAM! (Barış Köse)

BAK, BU BENİM BABAM! 11 Temmuz 2025 – Bir Türk evladının kaleminden(Barış Köse)… Sosyal medyada bir videoya denk geldim. Küçücük bir çocuk, gözlerinde hüzün, yüreğinde tarifsiz bir boşluk… Omzunda al bayrağımız, önünde bir tabut… Başını kaldırıp, gözleriyle haykırarak “Bak bu benim babam!” diyordu. Sanki görmeyen gözlere gösterircesine, duymayan kulaklara haykırır gibi... O an yüreğime bir şey oturdu. Gözlerim doldu, boğazım düğümlendi. İşte o anda anladım ki, ben bu olaylar karşısında duygusuz kalamam. Ben bir Türk evladıyım. Düşünüyorum da, Türk milliyetçisi olup da terörist başı Abdullah Öcalan’a “sayın” ya da “beyefendi” denmesine sessiz kalan biri olabilir mi? Vicdanı olan, bu toprakların mayasında yoğrulmuş biri, nasıl olur da şehit haberlerine kayıtsız kalabilir? Ne yazık ki, terörist başının giydiği tişört kadar gündem olmuyor şehitlerimiz. Ne acı, değil mi? Aklım eskiye gidiyor… Tarih: 24 Mayıs 1993. Yer: Bingöl. Silahsız 33 Mehmetçiğimizin alçakça, pusuda şehit edildiği gün. Aradan tam 31 yıl geçmiş. Ama acısı hâlâ taptaze. Tüylerim diken diken oluyor o günü düşününce. PKK denen hain yapı 47 yıldır canlar aldı bu topraklardan. Ne ocaklar söndü... Ne anneler evlatsız, ne babalar oğulsuz, ne çocuklar babasız kaldı. Daha kokusunu bile ezberleyemedikleri babalarının tabutuna sarıldı o evlatlar. Sonra büyüdüler, evlat sahibi oldular. Ama o baba boşluğu hiç dolmadı. Bugün, 11 Temmuz 2025. Ve bugün PKK’nın bir grubu Süleymaniye’de silahlarını bırakıp, büyük bir barbekü içinde yakarak sözde tören düzenledi. Ahalimiz ise her zaman olduğu gibi sadece izledi… Sadece izledi. Dün yazdığım bir yazının ardından bugün bir kez daha sosyal medyada şehit çocuklarının videolarına denk geldim. Her biri yüreğe dokunuyor. Her biri başka bir hayatın yıkılışını anlatıyor. Düşündüm… Düşündüm de, bizler ne ara bu kadar hissiz olduk? Gündemlere bu kadar soğuk, kalplere bu kadar uzak? O çocuklar, o kadınlar… Tabutlara sarılmış, bakışlarında binlerce kelime var. Bazıları sadece bir cümle kurabiliyor: “Bak, bu benim babam.” Bu cümlede öyle çok şey var ki. Hem bir isyan, hem bir gurur, hem bir ağıt, hem bir direniş… Bu yazıyı okuyan her kimse, lütfen bir an dur ve düşün. Sadece bir an. Çünkü bu vatan kolay kazanılmadı. Hâlâ da bedel ödeniyor. Şehitlerimize, onların geride bıraktıklarına, bir çocuk gibi bakabilen kalpler lazım. Bir çocuğun gözünden utanan vicdanlar lazım. Kalın sağlıcakla… Ve unutmayın: Bu topraklar, “Bak, bu benim babam!” diyen çocukların yurdu. Yazı Barış Köse E TV: BARIŞ KÖSE #Etv #erbaatelevizyonu #erbaaspor #haber #erbaa #merkürjeterbaaspor #erbaahaberleri #tokat #barışköse #amasya #sondakika #haberler #olay #manset #Siyaset #Politika #Erbaa #Belediye #SGK #YerelSeçimler #Hükümet #Muhalefet #Ekonomi #YerelYönetim #BelediyeBaşkanı #Toplum #HalkınSesi #Kamuoyu #İktidar #SosyalMedya #Şeffaflık