همایون صنعتی‌زاده چه کرد که نامش ماندگار شد؟

همایون صنعتی‌زاده کرمانی، کسی که حتی چندین سال بعد از مرگش حرف‌ زدن درباره‌اش تازه است. کارآفرین، نویسنده، مترجم، پژوهشگر، ناشر و نیکوکار بزرگ کرمانی بود. همایون صنعتی‌زاده در سال ۱۳۰۴ در تهران به دنیا آمد. پدرش عبدالحسین صنعتی زاده، از اولین رمان نویسان ایرانی و پدربزرگش علی‌اکبر صنعتی‌زاده بود. او خواهرزاده میرزا یحیی دولت‌آبادی نویسنده «حیات یحیی» و صدیقه دولت‌آبادی رئیس کانون بانوان و از پیشگامان جنبش زنان در ایران است. در طول دوره پهلوی او در انتقال بسیاری نهادهای وابسته به فرهنگ به ایران پیشرو بود. همچنین، زمانی مسئولِ برنامه سوادآموزی به بزرگ‌سالان موسوم به کلاس‌های اکابر بود. در سال ۱۳۴۱ او از سوی شاه مأمور به مذاکره با رهبران جبهه ملی برای مصالحه با شاه بود. صنعتی البته منتقد جدی حکومت پهلوی بود و دو سه سال قبل از انقلاب، به این نتیجه رسید که کار حکومت تمام است. خود را از مشاغل دولتی کنار کشیده بود و در لاله زار کرمان، در ملک پدری‌اش، به کشت گل مشغول شده بود. در آن زمان کشاورزی اصلی منطقه لاله‌زار کاشت تریاک بود و به این واسطه زندگی مردم این منطقه پیچیدگی‌هایی داشت. همایون بسیار تلاش کرد که کشت منطقه را به سمت گل محمدی ببرد. او بنیان‌گذار چند مؤسسه فرهنگی و اقتصادی از جمله انتشارات فرانکلین است. صنعتی زاده اولین فردی است که کشاورزی ارگانیک را به صورت کاربردی در ایران پایه‌ریزی کرد. همسر او شهین‌دخت سرلتی بزرگترین حامی او در راه اندازی و بزرگ‌شدن شرکت گلاب‌زهرا بود. شرکت گلاب زهرا هنوز هم جز یکی از بزرگترین شرکت‌های تجاری است که محصولاتش به کشورهای اروپایی ارسال می‌شود. نصف سهام گلاب زهرا وقف پرورشگاه صنعتی و میراث پدربزرگ اوست. همایون فرزندی نداشت و پیش از فوتش تمام اموالش را نیز وقف پرورشگاه صنعتی کرد. او در روز چهارشنبه، ۴ شهریور ۱۳۸۸ پس از یک دوره بیماری در کرمان درگذشت.