Hz.Musa ve Kasabın Hikayesi

Hz. Musa yola düştü. Söylenen kasabaya ulaştı ve kasabı buldu. Yanına yaklaşarak: “Ben Tanrı misafiriyim.” dedi. Kasap tebessüm ederek: “Hoş geldin, başımın üstüne.” diyerek onu evine davet etti. Evde sade ama huzurlu bir hava vardı. Kasap yemek hazırlarken arada bir tabaktan alıp içeri geçiyor, uzun süre geri dönmüyordu. Hz. Musa merak etti: “İçeride kim var?” diye sordu. Kasap derin bir nefes aldı: “Annem var içeride… Çok yaşlı ve yatalak. Yıllardır ona ben bakıyorum. Hiç evlenmedim… Çünkü bir kadın benim gibi ona bakamazdı. Her gün yemeğini ben yediririm, her ihtiyacını ben görürüm. Ve her defasında kulağıma eğilip şunu fısıldar: ‘Allah seni cennette Hz. Musa’ya komşu etsin.’” Hz. Musa’nın gözleri doldu. İçeri girdi, yaşlı kadına yaklaştı: “Beni tanıyor musun?” diye sordu. Kadın hafifçe başını kaldırdı: “Sen Hz. Musa’sın…” Musa hayretle sordu: “Bunu nereden bildin?” Yaşlı kadın gülümsedi: “Oğluma ettiğim dua bugün kabul oldu. İçimden bildim…” Bir evlat, annesine adadığı ömürle bir peygambere komşu oldu. Çünkü cennet, yalnızca büyük işler ile değil, bir annenin duasıyla da kazanılır. Ey evlat… Anneni, babanı üzme. Onlara hürmet et, gönüllerini al. Çünkü dillerinden dökülen her dua, senin göğe yazılan kaderin olabilir. Ey anne… Evladına dua etmeyi unutma. Senin yüreğinden çıkan söz, belki de onun cennet anahtarıdır.