"Mete'nin Tuhaf Hikâyesi" Şarkısı - Doksanlara Bir Yolculuk Hikâyesi @emreakturk61

Bir sabah gözünü açtı, döndü eski mahalleye, Gazoz kapakları dizili yolu gösterir ileriye. Renkli tebeşirle çizdi dünya, umut dolu bir yere, Yo-yo sesi dönerken gülüşler serilir gökyüzüne. Mete açtı defteri, zamanın renkli yeri, Her yaprağı şen olur, çocuk kalbinin peri. Mete koşar sevince, dünya döner ritimde, Bir rüya gibi içinde… 90’lar saklı gizimde! Atari kaset değiştirir; “Bir can daha!” diye bağırır, Gazete kupon biriktirip oyuncak hayaller çağırır. Kapı önü minderleri, yaz öğleninde toplanır, Salçalı ekmek kokusu tüm sokağı ısıtır, sarar. Mete açtı defteri, zamanın renkli yeri, Her yaprağı şen olur, çocuk kalbinin peri. Mete koşar sevince, dünya döner ritimde, Bir rüya gibi içinde… 90’lar saklı gizimde! Kartpostal biriktirirdi, her resim ayrı bir dünya, Reklam jingle’ı duyunca başlardı evde şarkıya. Sanal bebeğini beslerdi, uyku saati tam ayarda, Fırın önünde simit kokar, okul çıkışı mutlulukla. Bir zaman var kalbinde, toza karışmış sevgiyle, Mete dokunur her ana, ışık döner içten bir neşeyle. Mete açtı defteri, zamanın renkli yeri, Her yaprağı şen olur, çocuk kalbinin peri. Mete koşar sevince, dünya döner ritimde, Bir rüya gibi içinde… 90’lar saklı gizimde! Mete, Mete gül yine, Dünya parlar çocuk yüzünle!