Әхмәд Ясәви: «Зикрәйт!» — диде, зикрен әйтеп йөрдем менә.

Проект «Миллиард.Татар»: возвращаем татарам стихи «Хикметы» Ахмада Ясави    К месяцу Рамадан редакция «Миллиард.Татар» сделала записи одного из древнейших произведений, созданных на тюркском языке – «Хикметов» среднеазиатского богослова и поэта, основателя суфийского тариката Ясавия шейха Ходжи Ахмада Ясави (1103–1166 гг.). Аудио проект осуществлен «Миллиард.Татар» при сотрудничестве с радио «Китап». Стихотворное произведение средневекового мусульманского мыслителя прочет имам мечети «Казан Нуры» Наиль хазрат Юсупов.   Религиозная школа Ясави получила широкое распространение среди тюрков-мусульман еще при его жизни, его почитают как мусульманского святого, а произведения Ясави — это духовное богатство всех тюркских народов, они передавались из поколения в поколение. Они получили распространение среди татар и стали причиной появления значительного количества произведений, написанных в подражание им.   В своих хикметах (стихах) Ясави дает наставления о том, каким должен быть истинный мусульманин, говорит о пути дервиша, любви ко Всевышнему и к Пророку Мухаммаду. Өченче хикмәт   Һәр собхидәм нида килде колагымга, «Зикрәйт!» — диде, зикрен әйтеп йөрдем менә. Гыйшыкларны күрдем ирсә, юлда калды, Ул сәбәбдин гыйшк дүкәнен кордым менә.   Унберемдә рәхмәт дәрья тулып ташты, «Aллаһ!» — дидем, шайтан миндин ерак качты, Һайу һәвәс, ма вә мәнлек тормай качты, Уникемде бу серләрне күрдем менә.   Унөчемдә нәфс-һәваны кулга алдым, Нәфс башыга йөз мең бәла кармап салдым, Тәкәбберне аягь астыда басыт алдым, Унтуртемде туфрак сыйфат булдым менә.   Унбишемдә хур вә гыйльман каршы килде, Башын орып, кул каушырып, тәгьзыйм кылды, Фирдәъс атлыг җәннәтедин мәхзыйр килде, Дидар өчен барчасыны куйдым менә.   Уналтымда барча әрвах өлеш бирде, Һай-һай сезгә мөбарәкдин Адәм килде, «Фәрзәндем!» — дип буйным кочып, күңлем алды Унйитемдә Төркестанда тордым менә.   Унсигездә чилтән * берлә шәраб эчтем, Зикрен әйтеп, хазир торып, күксем тиштем, Рузи кылды, җәннәт гизеп, хурлар кочтым, Хак Мостафа җәмаллары күрдем менә.   Унтугызда йитмеш мәкам заһир булды, Зикрен әйтеп, эч вә тышым таһир булды, Кайда барсам, Хызыр бабам хазир булды, Гаусел-гыяс мәй эчерде, туйдым менә.   Башым йитте егермегә, үттем мәкам, Бихамдилләһ, пир хезмәтен кылдым тәмам, Деньядагы корт-кошлар кылды салам, Ул сәбәбдин Хакка явык булым менә.   Мөэмин ирмәс — хикмәт иштеп егьламайдыр, Ирәннәрне әйтган сүзен тыңламайдыр, Аять-хәдис, гүя Коръән аңламайдыр, Бу риваять гарш-өстендә күрдем менә.   Риваятьне күреп, Хакка сүзләштем мин, Йөз мең төрлек мәляиккә йөзләштем мин, Ул сәбәбдин Хакны сүзләп эзләштем мин, Җан вә дилим аңа фида кылдым менә.   Кол Хуҗахмәт, яшең йитте егерме бер, Никлыгай син, гөнаһларын тагъдин агыр, Кыямәт көн газап кылса Раббым Кадир, Айа, дустлар, ничек җавап әйттым менә?