AÇ BABA Bİİİİ

90’ların çocuğuysan bunu hatırlarsın… Fırına gitmek bir görev değil, bir ritüeldi. Elinde tepsi, aklında tek soru: “Bizimki çıktı mı?” Mahalle fırınının o kokusu… Sırada bekleyen insanlar… Eve dönüş ayrı bir olaydı. Kapıdan girerken bağırış: “ANNEEEE PİDE GELDİİİ!” Ve o masa… Kalabalık, sıcak, gerçek. Bugün yine aynı yerdeydım. Beni tanıdılar… Ama içimde hâlâ o çocuk vardı. Tepsiyi alıp geri döndüm. Yine bağırdım… aynı heyecanla. Çünkü bazı şeyler değişmez: Pidenin buharı, ailenin sıcaklığı. Ve tabii ki… Ünal Baba olayı: “AÇ BABA Bİİİ!” 😄 #reklam değildir