ANADOLU HASRETİ ÇEKENLERE GELSİN

Anadolu’nun köylerinde hayat, zamanın acele etmediği eski bir masal gibi akar; sabahın ilk ışıklarıyla uyanan toprak, insanın emeğini sessizce bağrına basar. Elleri nasırlı ama yüreği tertemiz köylüler, bir dilim ekmeği bölüşürken bile içten bir tebessümü eksik etmez. Rüzgârın buğday başaklarında fısıldadığı türküler, akşam olunca yerini soba başında anlatılan hatıralara bırakır. Gökyüzü burada daha geniş, yıldızlar daha yakın, hayat ise daha sade ama bir o kadar derindir; çünkü bu topraklarda insanlar, doğayla kavga etmeden, onunla birlikte yaşamayı bilen eski bir bilgelikle nefes alır.