Hz. Musa (as) ve Bir Kadının Hikayesi

Hz. Musa (as) kadına dönüp şöyle der: “Rabbimiz takdir etmemiş. Bu kararda da mutlaka bir hayır vardır.” Kadın üzülür ama umudunu kaybetmez. Aradan zaman geçer. Kadın tekrar Hz. Musa’ya (as) gelir ve: “Ey Musa (as), Rabbine bir kez daha dua et. Belki merhametiyle bana karşılık verir.” der. Hz. Musa (as) yeniden dua eder. Allah Teâlâ buyurur: “O kadın çocuk sahibi olmayacak. Onun hakkında takdirim böyledir.” Kadın boynu bükük ayrılır; fakat duasını hiç bırakmaz. Bir süre sonra kadın yeniden gelir. Kucağında bir bebek vardır. Hz. Musa (as) şaşkınlıkla sorar: “Bu çocuk kimin?” Kadın tebessüm ederek: “Benim oğlum.” der. Hz. Musa (as) hayret eder: “Senin çocuk sahibi olamayacağın bildirilmişti. Nasıl oldu bu?” Kadın şöyle cevap verir: “Rabbime yalvardım, hiç vazgeçmedim. Sürekli ‘Ya Rahîm’ diyerek O’nun merhametine sığındım. O da duamı kabul etti.” Bunun üzerine Hz. Musa (as) tekrar Rabbine yönelir: “Ey Rabbim, onun çocuk sahibi olmayacağını bildirmemiş miydin?” Allah Teâlâ buyurur: “O kadın bana sürekli dua etti, rahmetime sığındı ve kapımdan ayrılmadı. Ben de onun duasını kabul ettim.” Umudunu kaybetme. “Artık hiçbir şey değişmez.” deme. “Bu hastalığın şifası yok.” deme. “Fakirlik kaderim.” deme. “Çıkmazdayım.” deme. Allah’ın rahmetinden yalnızca inkâr edenler ümit keser. Allah buyurur: “Rahmetimden ancak kâfirler ümit keser.” (Yusuf Suresi, 87) “(Ey Muhammed!) Kullarım sana beni sorduklarında bilsinler ki ben onlara çok yakınım. Bana dua edenin duasına cevap veririm.” (Bakara Suresi, 186)