Tanrı'yı oynamanın bedeli nedir?

Frankenstein, iki yüzyıldır anlatılan bir hikâye ama aslında tek bir sorunun etrafında dönüyor: Tanrı’yı oynamanın bedeli nedir? Guillermo del Toro’nun yıllardır yapmak istediği bu uyarlama, Shelley’nin Modern Prometheus’undan aldığı o büyük soruyu bugüne taşıyor. Ve hikâyeyi sadece bir “canavar” anlatısı olarak değil, yaratım ve sorumluluk üzerine bir yüzleşme olarak görüyor. del Toro’nun yorumunda “canavar” dediğimiz şey, korkutucu olmaktan çok anlaşılmayı bekleyen birine dönüşüyor. Victor Frankenstein ise bir deneyin peşine düşmüş dahi olmaktan ziyade, yaptığının ağırlığıyla mücadele etmek zorunda kalan biri olarak karşımıza çıkıyor. Film, hem Victor’un hem de yaratığın gözünden ilerlediği için hikâye çok dengeli bir yerden akıyor. Ve Shelley’nin metninin en güçlü taraflarından biri olan o trajik ilişki, burada da çok net hissediliyor. Jacob Elordi, Oscar Isaac, Mia Goth ve Christoph Waltz’ın taşıdığı bu dünya, hem Shelley’nin ruhuna sadık hem de del Toro’nun kendine has gotik tonuyla yeniden kurulmuş. Sonuçta ortaya çıkan şey şu: Frankenstein hâlâ aynı soruyu soruyor, ama bu kez çok daha kişisel bir yerden. Bir şeyi yaratmak ne demek? Ve ondan kaçarsak neye dönüşüyoruz? Filmi Netflix’te izleyebilirsiniz. Sizin de yorumlarınızı bekliyoruz. Daha fazla film önerisi ve film incelemesi için Sinemori’ye abone olursanız çok seviniriz. #Frankenstein #FilmÖnerisi #Filmİncelemesi