Әхмәд Ясәви: "Чын гашыйкны Аллаһ сөеп: «Бәндәм», — диде"

Проект «Миллиард.Татар»: возвращаем татарам стихи «Хикметы» Ахмада Ясави    К месяцу Рамадан редакция «Миллиард.Татар» сделала записи одного из древнейших произведений, созданных на тюркском языке – «Хикметов» среднеазиатского богослова и поэта, основателя суфийского тариката Ясавия шейха Ходжи Ахмада Ясави (1103–1166 гг.). Аудио проект осуществлен «Миллиард.Татар» при сотрудничестве с радио «Китап». Стихотворное произведение средневекового мусульманского мыслителя прочет имам мечети «Казан Нуры» Наиль хазрат Юсупов.   Религиозная школа Ясави получила широкое распространение среди тюрков-мусульман еще при его жизни, его почитают как мусульманского святого, а произведения Ясави — это духовное богатство всех тюркских народов, они передавались из поколения в поколение. Они получили распространение среди татар и стали причиной появления значительного количества произведений, написанных в подражание им.   В своих хикметах (стихах) Ясави дает наставления о том, каким должен быть истинный мусульманин, говорит о пути дервиша, любви ко Всевышнему и к Пророку Мухаммаду.   Уналтынчы хикмәт   «Вәзкируллаһ кәсиран!»* — дип аять килде, Зикрен әйтеп, зари кылып йөрдем менә, Дидарыны гашыйкларга вәгьдә кылды, Гыйшк юлыда җаным биреп йөрдем менә.   Чын гашыйкны Аллаһ сөеп: «Бәндәм», — диде, Ара юлда калмасын дип: «Гамем»,- диде, Ялганчылар дидарымны күрмәс, диде, Гыйшк бабыда мәхкәм булып тордым менә.   Гакыйль ирсәң, гуристандин хәбәр алгыл, Мин һәм шундаг булырмын, дип гыйбрәт алгыл, «Мүтү каблә ән тәмүтү»га гамәл кылгыл,* Бу хәдисне фикер әйләбән үлдем менә.   Хәбәр бирер: «Фәлйазхаку калилән!» — дип,* Янә әйтер: «Фәлйбүкү кәсиран!» — дип,* Бу аятьне мәгънәсегә гамәл кыл, дип, Бу дөньяда һич көлмәен йөрдем менә.   Гамәлсезләр каһкаһ көлер, хөррәм йөрер, Фәрманыга буен сынган поргамь йөрер, Кичә-көндез дидәләре порнәм йөрер, Күз яшемне дәрья кылып йөрдем менә.   Нәфсдин кичеп, чын гашыйклар: «Аллаһ!» — диде Сәхәр торып, чәһарзарб-орып, күзен уйды, Рәхм-әйләбән Аллаһ үзе нәзар салды, Андин соңра дәрья булып таштым менә.   Залим нәфсем һич куймаен, утка салды, Вәҗдләрем үз-үзендин көеп янды, Мөшрикләрне иманыны шайтан алды, «Әгүзү билләһ», «Бисмилләһ!» дип йөрдем менә.   Мөнафикьлар дузәх эчрә көп янгай, Иман илткән, халис булып, янып чыкай, Имансызлар әүвәл-ахир көп янгай, Уганымдин иман теләп йөрдем менә.   Нәфсем мәне һәва кылды, тарфа шаштым; Башым алып, пире муган сари качтым, Кол Хуҗахмәт, гокъбәләрдин йилип аштым, Очкан кош дик лямәкәнгә аштым менә.