Hayat Benim Hayatım, İstediğim Gibi Yaşarım! | Pencere

Hayat Benim Hayatım, İstediğim Gibi Yaşarım Bugün insanın kendini ifade etme biçimi olarak sıkça dile getirilen “Hayat benim hayatım, istediğim gibi yaşarım” sözü, özgürlük gibi görünse de yanlış bir algının ürünü olarak insanlığı bambaşka bir noktaya sürüklüyor. Dillerde özgürlük, kalplerde sınırsızlık isteği var; insan kendini hayatının mutlak sahibi sanıyor. Oysa bir an durup düşünse, bu iddianın ne kadar temelsiz olduğunu hemen fark eder. Çünkü hayatı sen satın almadın; sana verildi. Hangi gün doğacağını, hangi ailede dünyaya geleceğini, hangi bedende yaşayacağını sen seçmedin. Ölüm vaktini sen belirlemiyorsun. Nefes alırken akciğerlerini yöneten sistemi sen kurmadın. Gözünü açtığında, sana teslim edilmiş bir ömür sermayesiyle karşılaştın. Bu hakikat açıkça gösterir ki hayat senin mülkün değil; sana emanet edilmiş ilahî bir ikramdır. Hem hayat öyle sıradan bir akış değildir ki keyfine göre yön veresin. Hayat, bütün kâinatın neticesidir; varlığın en parlak meyvesi, Allah’ın varlığına en açık delildir. Taş, sıradan bir varlıktır; fakat hayat ona tecelli ettiğinde anlam kazanır. Toprak, tek başına sadece bir madde gibi görünür; ama hayat içine nüfuz ettiğinde canlanır, bereket kaynağı olur. Çünkü hayat, Hayy ve Kayyûm olan Allah’ın nurudur; O’ndan gelir, O’nun kudretiyle devam eder. Bu yüzden hayatı veren kim ise, o hayatı idame ettiren de odur. Ondan başka hiçbir güç hiçbir canlıya hayat bahşedemez, devam da ettiremez. Amma velakin insan bu hakikati unuttuğunda, hayatı kendi gücüyle sürdürdüğünü zanneder. “Ben çalışıyorum, ben kazanıyorum, ben yaşıyorum” der. Böylece hayatı nimet olmaktan çıkarır ve kaldırılması zor bir yük haline getirir. Gelecek korkusu, geçim kaygısı, sağlık endişesi, ölüm düşüncesi gibi ağır zincirlerle kendini bağlar. Çünkü hayatı sahiplenmek, hayatın yükünü sırtlanmak demektir. Ve evet, insan bu yükü taşıyamaz. Halbuki gerçek özgürlük, hayatın sahibi olduğunu iddia etmekte değil; hayatın bir emanet olduğunu bilmekte yatar. Çünkü emaneti veren, onun tüm sorumluluğunu da üstlenmiştir. Şunu iyice anla ki sen bu hayatta dilediğini yapmak için değil, sana verilen vazifeyi yerine getirmek için varsın. Nasıl ki bir asker, “Ben canım nasıl isterse öyle davranırım” diyemezse; insan da bu kâinat kışlasında başıboş bırakılmış değildir. “Sen kendi hayat geminde ancak bir dümenci neferisin. Vazifeni güzel yap, ücretini al, keyfine bak.” Çünkü geminin sahibi sen değilsin; denizi yarıp geçiren kudret de senin gücün değildir. Evet, hayatı veren Allah’tır; rızkı gönderen, nefes aldıran, kalbi çalıştıran da O’dur. Bu gerçeği kabul eden insan, her türlü endişeden kurtulur; çünkü bilir ki yaşatmak onun değil, Rabbinin işidir. Ona düşen, kendisine verilen ömrü Allah’ın razı olacağı yönde kullanmaktır. Tamam, hayat senin değil; ama eğer doğru kullanırsan ebedi mutluluğu sana kazandıracak kadar değerlidir. Hasılı dostlar, “Hayat benim, istediğim gibi yaşarım” cümlesi özgürlük falan değil; olsa olsa gaflettir. Gerçek özgürlük, “Hayat O’nundur, ben de O’na emanetim” diyebilmektir. Çünkü hayat senin elinde başlamadı, senin elinde bitmeyecek. Hayatı veren de O’dur, idame ettiren de O’dur. Gerisi boş lakırdıdan ibaret… Videoyu beğenip, kanalımıza abone olarak videolarımızı takip edebilirsiniz. © Hayrat Vakfı 🏠 http://www.hayratvakfi.org 📺 http://www.hayrat.tv 🔊 http://www.hayratmp3.com 🌍 Sosyal Medya hesaplarımız: https://sosyal.teknofest.app/@hayratvakfi https://x.com/hayratvakfi https://www.instagram.com/hayratvakfi/ https://www.facebook.com/hayratvakfi