از شهریورگان چه می‌دانی؟ داستان جشن ایرانیان باستان در شهریورچه بود؟

شهریورگان یا آذرجشن جشن شهریورگان، روز شهریاری بر خویش و چیرگی بر نفس است. شهریورگان از زیباترین جشن‌های دوازده‌گانه سال ایرانیان باستانه که از جمله جشن‌های آتشه و به «آذر جشن» نیز شهرت داره شهریور در تقویم زرتشتی، چهارمین روز ماه و ششمین ماه سال نام‌گذاری شده یکی از ۶ امشاسپند ایزد، نگهبان فلزات، نماد فرمانروایی نیرومند الهی و فرشته مهربانی و جوانمردی لقب داره ایرانیان این روز را گرامی داشته و جشنی موسوم به «جشن شهریورگان» در این تاریخ برگزار می‌کنن این جشن آتش‌های خانگی محسوب می‌شه.و مردم در خانه‌ها آتش روشن می‌کنند و زرتشتیان این جشن را مانند دیگر جشن ها با سپاس و نیایش به درگاه اهورامزدا آغاز و با جشن و سرور به پایان می‌رسانند. در خانه‌ها اغلب مهمانی برپا میشه و خوراک‌های گوناگون و ویژه تدارک می‌بینن و به مناسبت تغییر هوا، شب‌ها در بام‌ها آتش روشن می‌کنن نماد شهریور امشاسپند در گیتی فلزه که به نشان آن خوراکی های سفره های دینی در ظروف فلزی گذاشته میشه تا نمادی از آن بر سر سفره باشه اما بقایای این جشن در بین زرتشتیان فراموش شده و تنها شماری از خانواده‌های قدیم در کرمان به گونه‌ی محدودی این جشن را برگزار می‌کنن در دوران اخیر زرتشتیان جشن شهریورگان را به عنوان روز پدر انتخاب کردن، چرا که شهریور از امشاسپندان مردگونه؛ و به معنای شهریاری بر اراده و نفس است می‌ستاییم اندیشه‌ نیک را می‌ستاییم گفتار نیک را، می‌ستاییم کردار نیک را و باور داریم راه در جهان یکی است و آن راه راستی است. تن‌تان تندرست و نیرومند، خردتان دانا و پویا